تبلیغات
شعرا و نویسنده گان - میرزا محمد علی صایب

شعرا و نویسنده گان
 

میرزا محمد علی صایب

اکثر تذکره نگاران زادگاه او را اصفهان شناسند،و برخی تبریز،پدرش عبدالرحیم از میرزایان و بازارگانان آن  سامان بود   صایب بزرگترین استاد غزل در سبک هند است

شاعر مبتکر و دقیقه شناس و معنی یاب بوده و در صنعت ارسال المثل جز میرزا عبدالقادر بیدل هیچ کس برابری نتواند.

وی در سال یکهزاروسیوچهار ه ق  از ایران رهسپار هند گردید  در عرض راه از کشور ما عبور نموده مدتی درکابل ماند و ظفر خان احسن که حکمدار کابل و مرد با ذوق و سخنور بود مقدم اورا گرامی شمرد

بهارخرم و جانفزای کابل ،نظاره باغهای پریاسمن و دامنه های لاله پوش و ارغوان زار دیار ما  ،در طبع شاعر اصفهانی موثر افتاده و چکامه معروف خود را در وصف کابل و مدح ظفرخان درین جا سرود که مطلع آن اینست

                              خوشا عشرت سرای کابل ودامان کهسارش

که ناخن بردل گل میزند مژگان هرخارش

صایب ازکابل با ظفرخان روانه هندوستان شد و در انجا بدربار شاه جهان راه یافت و مورد توجه و عنایت پادشاه مغولی قرار گرفت

صایب در سال یکهزارو چهلودو ازهندوستان به ایران برگشت و در اصفهان اقامت گزید و در آنجا در سال یکهزارو هشتادویک چشم از جهان حیات پوشید

ملا علای بلخی در زندگانی صایب انتخابی از دیوان  نموده و کلیات او مکرر طبع گردیده است

تعداد اشعار او را متجاوز از صد هزاربیت دانسته اند. 





نوشته شده در تاریخ سه شنبه 28 دی 1389 توسط agbar shirzad

Google

در این وبلاگ
در كل اینترنت
تمامی حقوق این وبلاگ محفوظ است | طراحی : پیچک
قالب وبلاگ